Het is 25 maart 2100, 03:00u. De jonge tapuit (Oenanthe oenanthe) vliegt in de vroege uren Nationaal Park Hollandse Duinen binnen. De donkerte van Vinetaduin is een welkome afwisseling na de bedrijvigheid van de Europoort en Maasvlakte. Hij heeft er vanuit Mali een indrukwekkende 3.900 km opzitten, die hij in 15 etappes heeft afgelegd.

Ten hoogte van s’ Gravenzande vliegt de tapuit niet langer over de smalste duinen in het nationaal park. Door te bouwen met de natuur houden Nederlanders hier gelukkig nog steeds droge voeten. Nieuwe stranden, embryonale duinen en de brede jonge duinen van de Kapittelduinen zorgen hier voor zowel hoogwaardige natuur als droge voeten voor de inmiddels 9,5 miljoen mensen in de Randstad. Het was kantje boord, maar de opwarming van de aarde zit inmiddels weer op 1,5 graden en neemt naar verwachting langzaam af. Dat ging niet vanzelf, maar circulariteit is anno nu het uitgangspunt van alles wat mensen doen. De emissieloze kassen in het Westland ten oosten van de tapuit zijn het internationale voorbeeld van een snelle en rendabele transitie. Door nieuwe led techniek loopt er zelfs een aanvraag vanuit de tuinders om een Dark Sky Park te worden.

Boven Den Haag glinstert de maan in de vele zonnepanelen. Elke straat is groen, heeft verticale natuur en er zijn veel daktuinen met gebiedseigen soorten. De stedelijke omgeving in het nationaal park behoort tot de meest natuurinclusieve omgevingen van Nederland. Het is hier fijn wonen en werken. Hittestress is hier geen probleem meer. De tapuit ziet van boven amper waar de stad eindigt en de natuur begint.

Bij Scheveningen liggen de bunkers van de Atlantikwall er stil bij. De honderden meervleermuizen (Myotis dasycneme) zijn nog niet wakker. Verderop staat de 226 jaar oude watertoren in Meijendel er nog altijd fier bij. De duinen van Berkheide, Meijendel en Solleveld spelen nog steeds een onmisbare rol in het maken van drinkwater. Nieuwe bronnen hebben ervoor gezorgd dat de zoetwaterbel nog steeds de belangrijkste voorraad van zoetwater is. Daarmee is de waterafhankelijke natuur in de duinen ook klimaatbestendig gemaakt. De natuur in de duinen is nog nooit zo robuust geweest door de inzet van talloze partners. De tapuit vliegt over een uitgestrekt mozaïek van habitats en over groepjes grazende en spelende konijnen (Oryctolagus cuniculus). De pootring van de tapuit vertelt dat hij behoort tot de 15e generatie van tapuiten die – na decennia van afwezigheid – weer met succes broeden in het nationaal park.

Boven de vallei Meijendel vliegt de tapuit over het meest robuuste deel van het nationaal park. In het westen vormen de uitgestrekte windmolenparken op de Noordzee met hun riffen een belangrijke aanvulling op de vooroever. Het zijn ware kraamkamers voor jonge vis en er is een bloeiende prijswinnende oestervisserij ontstaan. Op het groene strand aan de Meijendelse Slag worden regelmatig grijze zeehonden (Halichoerus grypus) en broedende strandplevieren (Charadrius alexandrinus) gespot. Ten oosten van de tapuit vormt een kilometer brede loper aan natuur en landgoederen een robuuste verbinding met het veenweidegebied. Prachtig vormgegeven ecoducten over onder andere de N44 en A4 dragen trots het logo van Nationaal Park Hollandse Duinen. Het nationaal park heeft geholpen met het slim richten en combineren van investeringen door partners.

Vanaf Lentevreugd slingert een herstelde duinbeek zich door het overgangsgebied tussen Wassenaar en Katwijk. De afgelopen decennia is de ruimtelijke kwaliteit in het nationaal park enorm toegenomen. De parkpoort bij de Mient-Kooltuin is een geliefde bestemming van de inwoners in Valkenhorst, Katwijk en Leiden. Met deze en andere projecten heeft het nationaal park een succesvol antwoord weten te geven op de toenemende vraag naar natuur en recreatie.

Bij Katwijk vliegt de tapuit over een huis met een ooievaar in de voortuin. De kleine meid beseft het niet, maar ze is door een donatie van haar oma de jongste beschermer van het nationaal park geworden. Samen met duizenden andere beschermers gaat zij zich later inzetten als gastvrouw, het monitoren van natuur of crowdfunding voor nieuwe projecten. De tapuit ziet boswachterij Noordwijk in de verte en is bijna thuis. De tapuit heeft honger. De eerste rozen- en junikevers zijn er nog niet, maar wel tientallen andere insectensoorten. Deze belangrijke soortgroep neemt al jaren toe. In het oosten liggen prachtige bollenvelden waar de biologische teelt een belangrijk onderdeel vormt van landschap, regionale identiteit en een internationaal bekend exportproduct. Iets verder bij de provinciegrens begint het volgende nationale park langs de Hollandse kust. De parken werken intensief samen en functioneren goed door hun behapbare schaalniveau. Het duurde even, maar daarmee is de droom uitgekomen die Jac. P. Thijsse in 1943 opschreef.

Achtereenvolgende generaties aan tapuiten hebben het nationaal park zien veranderen. Sommige ontwikkelingen waren autonoom, maar er was ook één rode draad. Eén aansprekend en verbindend verhaal waardoor verschillende partijen met op het eerste gezicht strijdige belangen elkaar toch wisten te vinden en keer op keer de handen ineen bleven slaan. Een verhaal dat verbindt in plaats van polariseert. Een verhaal dat gaat over het samen aan de slag gaan: met het beschermen van natuur en ervoor zorgen dat mensen ervan kunnen genieten. Samen koesteren en ontwikkelen we het kenmerkende kustlandschap waar mensen prettig wonen en werken. Want de natuur is eigen en ook van ons allemaal. De drijvende kracht achter dit verhaal is Nationaal Park Hollandse Duinen: een netwerkorganisatie van inmiddels 95 samenwerkingspartijen. Een nationaal park dat overheden, bedrijven, terreinbeheerders, maatschappelijke organisaties en inwoners continue inspireert over de veerkracht van de natuur. Over het maken van slimme integrale keuzes in één van de meest verstedelijkte delen van de wereld. Welkom! Welkom in Nationaal Park Hollandse Duinen. Een nationaal park dat niet alleen datgene beschermt wat er al was, maar dat versterkt en doorbouwt.